krówki się spotkały.
A, że były już dorosłe
tak opowiadały:
- pozwól, że ci się przedstawię:
mam na imię Klara.
- na mnie moi gospodarze,
wołają Barbara.
I Barbara do tej Klary,
tak oto powiada:
może z tobą będę mogła,
choć trochę pogadać.
Bo po drugiej stronie łąki,
mam wrednego byka.
Gdy podeszłam do ich płotu,
zaraz zaczął brykać.
Tam dostojny byk Anatol
w stadzie dominuje.
Krówki są mu tam posłuszne,
on je porządkuje.
Kiedyś chciałam się zapoznać,
z nimi porozmawiać
to nie mogłam, bo ten byczek,
zaczął mi się stawiać.
Wiem Barbaro - go widziałam,
to jest byczek mały.
On chce jeszcze się pobawić
i jest niedojrzały.
On dopiero, gdy dorośnie,
będzie dominować,
Ale teraz jeszcze przed nim,
nie musisz się chować.
Ty widziałaś ma Barbaro
małego Karola.
To jest rozbrykany synek
byka Anatola.
Ma Barbaro - ja się tobie
czymś jeszcze pochwalę.
Wiesz, że daję dobre mleko
i pyszną śmietanę?
Mój gospodarz z gospodynią
o tym wie najlepiej.
Moje mleko można kupić,
tyko w eko-sklepie.
A ja powiem droga Klaro,
że bym bardzo chciała,
by me mleko i śmietana,
obok twojej stała.
I, by naszym
wszystkim dzieciom
bardzo smakowała.
Popatrz!
Idą nasi gospodarze,
pójdziemy do domu.
O tym,
o czym rozmawiamy,
nie mówmy nikomu.
Tak
pod wieczór się rozstały,
Barbara i Klara.
W eko-sklepie kupisz mleko
"Klara i Barbara".
dn.28.09.2009r.
autor - Jadwiga Urszula Szczęśniak
(obrazek z internetu)
