ŻURAWIE - ZABIERZEWO - wspomnienia

Dziś jestem wzruszona
o żurawiach piszę.
Widzę je na niebie,
odgłosy ich słyszę.

Do nas one wiosną
"kluczem” powracają.
Włączyły swe trąbki,
pięknie nas witają.
Tchu mi brakowało
tak je podziwiałam.
„Płynęły” po niebie,
chusteczką machałam.

Ich lot jest podobny
do lotu bociana.
Mogę je podziwiać
 od rana do rana.
Teraz już są u nas,
będą miały gody.
Połączą się w pary,
czekają na młodych.

Widzę hen pod lasem
 ich taniec godowy.
Tak tańczą dostojnie
unosząc swe głowy.

Tak cudownie tańczą
aż mi dech zapiera.
Jak  „Jezioro łabędzie”
„Bolero” - Ravela.

Żurawia wybranka
jest na całe życie,
 wysiadyją jaja
potajemnie, skrycie.
Gdy nadchodzi jesień
w grupy się zwołują
i do ciepłych krajów
„kluczem” odlatują.

Dziś moje wzruszenie
dosięga zenitu.
W żurawim odlocie
jest tyle zachwytu.
Znów na pożegnanie
chusteczką machałam.
Już wtedy w dzieciństwie
żurawie kochałam.

Kochałam bociany
brodzące po stawie
i majestatycznie
lecące żurawie.

dn.16.06.2015r.
autor-Jadwiga Urszula Szczęśniak
(obr.pixabay)

ZABIERZEWO - PRZYSZŁA ZIMA wspomnienia z dzieciństwa

Przyszłaś Zimo do nas
kiedy jeszcze spałam,
oczy otworzyłam,
nagle cię ujrzałam.

Przyszłaś dzisiaj
do nas
w bialutkiej sukience.
Ja cię oglądałam,
patrzyłam na ręce.

Widziałam
jak w ręce
swój pędzel
trzymałaś
i jak piekne wzorki
Zimo malowałaś.

I jakie misterne
były twe płateczki,
jak nimi pokryłaś
wszyściutkie szybeczki.

Rano, raniuteńko
pracę zakończyłaś,
teraz możesz zasnąć.
Czy się położyłaś?

Jutro znów na ciebie
czeka ciężka praca,
więc dziś odpoczywaj,
swoje sny wzbogacaj.

Ja na ciebie jutro
znów będę czekała.
Jak pieknie malujesz
będę podziwiała.

dn.17.11.2009r.
autor - Jadwiga Urszula Szczęśniak(obrazek z internetu)

ZABIERZEWO - NASZE JEŻYKI...

Każdego wieczoru,
przez nasze podwórze,
wędrują jeżyki,
dwa małe, dwa duże.

One w tej zagrodzie
tak się oswoiły,
co dzień na kolację
do nas przychodziły.

A, że swoje dróżki
miały wydeptane,
nigdy nie zbłądziły,
jeżyki kochane.

Kolacja podana,
dzisiaj rybki mają,
szybciutko je zjadły
i już powracają.

Są już najedzone,
mają pełne brzuszki,
cichuteńko tupią
ich króciutkie nóżki.

Przodem idzie mama,
za nią dwoje dzieci,
a na samym końcu,
tata - tuptuś leci.

Bo przecież ich tata
to głowa rodziny,
pilnuje by dzieci
nie zabrał ktoś inny.

Są takie szczęśliwe,
mają pełne brzusie.
My bardzo kochamy
te nasze tuptusie.

dn.09.02.2009r.
autor - Jadwiga Urszula Szczęśniak
(z domu łabuńko)
(obrazek z internetu)

NOC NA WSI - ZABIERZEWO

Noc ciemna
gwiaździsta
otchłań wielka
nieskończona
a ja mogę patrzeć
w niebo
niebem jestem
zachwycona.



Późną nocą tutaj na wsi
światła w oknach gasną
i nastaje głucha cisza
gwiazdy
świecą jasno.

A z naszego
podwóreczka
widać jak na dłoni
jak niejedna tam
gwiazdeczka
drugą gwiazdkę goni.

I niejeden meteoryt
lecąc świeci jasno
a gdy spadnie już na ziemię
światła jego gasną.

W noc gwiaździstą
tu zobaczysz
całą  "mleczną drogę".
Patrzę w niebo
pieszczę oczy
nadziwić się nie mogę.

Nad mą głową
"rogal"  jasny
"wóz duży i mały"
jaki piękny
jaki cudny
Wszechświat
doskonały.

Tam na niebie
gwiazd miliony,
migocą i gasną,
jedne wyżej
drugie niżej
wszystkie świecą jasno.

A ja mogłabym
bez końca
patrzeć
w gwiazd plejady
lecz po nocy
świt nastaje
i już nie ma rady.

A o świcie blask księżyca
coraz bardziej gaśnie
jest zmęczony
udręczony
chyba zaraz zaśnie.

Już oglądam
blask słoneczka,
jak się dzionek budzi
i rozsyła swe promienie
uśmiecha do ludzi.

We Wszechświecie
ogladałam
tajemnicze baśnie.
Nastał dzionek
ja nie spałam
już chyba
nie zasnę...

dn.08.02.2009r.
autor - Jadwiga Urszula Szczęśniak(z domu łabuńko)
(foto z netu)

ZABIERZEWO..... i kogut "totenko"...

Ja dziś napiszę o pewnej rasie,

o innej nie chcę, pewnie nie da się.

Bo ta kogucia jest wyjątkowa,

czerwony grzebień i tęga głowa.   

                                

Kogut "totenko" od rana pieje
i wita dzionek, gdy tylko dnieje.
O tym napiszę dla wszystkich Was,
jest najpiękniejszy ze wszystkich ras!

Ma ubarwienie tylko czerwone,
jest nastroszony, z długim ogonem.
A jego ogon do metra sięga,
a jego barki to jest potęga.

Ma długi grzebień o pięciu wcięciach,
jest kawalerem zawsze do wzięcia.

Obfite pióra i mocne barki,
jego wybrankom przechodzą ciarki.
Ma zausznice biało-kremowe
i piękne skoki oliwkowo-zielone.

Za gospodarzem chodzi "krok w krok",
nigdy nie zboczy, nie skoczy w bok.
Nawet pieszczoty ten kogut lubi,
ze swym rywalem ciągle się czubi.
I jest zazdrosny o swoje kury,
zawsze radosny, a nie ponury.

Dzisiaj na płotek raniutko wskoczył
i wielu ludziom otworzył oczy.
Gdy tylko świta, gdy tylko dnieje,
to on najpiękniej na świecie pieje!

Dlaczego pieje?..tego ja nie wiem,
miał go mój tata tam w Zabierzewie.
On nie opuszczał taty na chwilę,
bo był ten kogut taty pupilem!

dn.17.09.2011r.
autor - Jadwiga Urszula Szczęśniak
(obrazek z internetu)