POŻEGNANIE Z MATKĄ

Pamiętam Matuś
nasze rozstanie.
Było cichutkie,
Ty, tylko ja.

Łzy w naszych oczach
na pożegnanie.
Już Ciebie nie ma,
zostałam ja.

Ty w moim sercu
Matuś na wieki.
Za Tobą tęsknię
i ronię łzy.

Ty już zamknęłaś
swoje powieki.
Jak tam Ci dobrze,
to słodko śpij.

Dzięki Mateczko
za wychowanie.
Za Twoją mądrość,
za książkę, wiersz.

Za Twoją miłość,
za Twe kochanie.
Tak Ciebie kocham,
zresztą ...Ty wiesz.

Kochanej Matuleńce - Ula

dn.25.05.2015r.
autor- Jadwiga Urszula Szczęśniak
(obrazek z netu)

NIEPEWNOŚĆ

Nie wiem,
czy będziemy umiały
rozmawiać o sobie,
o dawnych minionych czasach
i o bliskich w chorobie.

O naszych
wspólnych znajomych
i o naszych rodzinach,
o wychowaniu wnuków
i o imieninach.

O zwykłych
codziennych dniach,
troskach i beztroskach,
o małych i wielkich kłopotach
i o obowiązkach.

Wiem,
że przez te milczące lata
było ich niemało
i pewnie z roku na rok
więcej przybywało.

Szkoda,
że tak wyszło,
i że tak się stało,
a ja wiem,
że wcale tak być
nie musiało!

Szkoda
tych lat minionych
i tej naszej przyjaźni,
ale w życiu mieć trzeba
więcej wyobraźni.

Bo tych lat
nikt nie wróci,
one przeszły, minęły,
wielką luką
w mym życiu
z kalendarza zniknęły.

Tyle dni
beznadziejnych,
tyle łez wypłakanych,
tyle przeżyć i wspomnień
nam na zawsze zabranych...

Dziś jesteśmy
już starsze
o lat kilkanaście,
czas nam włosy przyprószył,
dziś jesteśmy już babcie.

    dn.06.01.2009r.
autor - Jadwiga Urszula Szczęśniak