Wesele koguta w złotych butach i kurki złotopiórki-bajka dla dzieci

Widzieliście gdzieś koguta,
tego z Dworu, w złotych butach?
Wiem na pewno gdzie on jest!
Szczeknął głośno lokaj-pies.

On zasiędzie dziś na grzędzie,
ze swą Złotopiórką będzie.
Tam jest kurnik pełen kur,
będzie orszak, gości „sznur”.





Wiele gapiów, ptaków chmara,
jedzie Kurza Dworska Para.
Jedzie orszak, gości świta,
Kto to?  Kto to?  Każdy pyta.

Panna Młoda Złotopiórka,
manicure ma na pazurach.
Białą z tiulu ma sukienkę,
i prowadzą się pod rękę.

Kogut za to w kapeluszu,
tyle jest w nim animuszu.
Jest w przepięknym
czarnym fraku,
robią  zdjęcia na deptaku.

Już wrócili, gra orkiestra,
wszyscy bawią się na deskach.
Tyle gwaru, gości, krzyku,
ach, jak dobrze im w kurniku.

Przy kurniku jest obstawa,
nikt nie wejdzie, trwa zabawa.
Tu wesele, tutaj bal,
im luksusów nie jest żal.

A w Pałacu wielki krzyk.
Kogut w złotych butach znikł!

dn.19.06.2015r.
autor-Jadwiga Urszula Szczęśniak
 (obrazki - gify.net)

KASZTANKOWA JESIEŃ

Są na drzewach jeszcze liście,
przyszła do nas uroczyście.
Uśmiechnięta i dojrzała,
szła po polach i śpiewała.

Przycupnęła hen na łące,
słyszy żabki rechoczące.
Srebrny welon rozłożyła
do pajączków była miła.

Las grzybami zasypała,
jest przepiękna, niebywała.

Choć na drzewach wciąż zielono,
ona kłania już się klonom.
I przygląda się kasztanom,
czy w konarach nie zostaną?

Kasztan boi się gdy leci,
że uderzy może dzieci.
Że kolcami je ukłuje,
trzęsię się i podryguje.

Gdy na ziemię już upadnie,
w trawce się układa ładnie.
Albo skryje pod liściem,
wybarwionym - oczywiście.

Gdy słoneczko pięknie świeci,
idą po kasztanki dzieci.
Cieszą się, gdy je zbierają
i się do nich uśmiechają.

Bo kasztany i żołędzie
są potrzebne
dzieciom wszędzie.
Nazbierała mała Ola
i zaniosła do przedszkola.



Mały Franek, Jaś wesoły
też  zaniosą je do szkoły.
Będą robić pajacyki
i  ułożą je w koszyki.

dn.28.09.2015r.
autor-Jadwiga Urszula Szczęśniak
(obrazek z Internetu)

PAJĄK I MUCHA

Straszne sny
dziś w nocy miałam,
ja się wcale
nie wyspałam,
bo pająki
wciąż chodziły,
całą nockę
mnie straszyły.

Wyglądały
bardzo srodze,
jeden szedł
o jednej nodze.
Drugi był
już bardzo stary,
nawet nosił okulary.



Wstaję
- oczom swym
nie wierzę!
Pająk się
za muchę bierze.
Siedzi sobie
cicho w kątku,
wszystkie nogi
ma w porządku.

Swoją muchą
się zajmuje,
pajęczyną
ją krępuje.
Kiedy pająk
się odwróci,
mucha na mnie
okiem rzuci...

Ciągle łepek
swój podnosi,
mucha mnie
o litość prosi.
I się trzęsie
w pajęczynie
i mi mówi,
że już zginie.

Mnie na litość
nie nabierzesz,
ty też jesteś
wstretne zwierzę!
Ty natrętną
wczoraj byłaś
i zarazki
roznosiłaś,
łapki na mnie
wciąż ostrzyłaś!

Już niewiele
ci zostało,
zaraz będzie
zwiędłe ciało.
Soki z ciebie
powypija,
będziesz
sucha i niczyja!

dn.21.09.2009r.
autor - Jadwiga Urszula Szczęśniak
(obrazek z internetu)

ZABIERZEWO - NASZE JEŻYKI...

Każdego wieczoru,
przez nasze podwórze,
wędrują jeżyki,
dwa małe, dwa duże.

One w tej zagrodzie
tak się oswoiły,
co dzień na kolację
do nas przychodziły.

A, że swoje dróżki
miały wydeptane,
nigdy nie zbłądziły,
jeżyki kochane.

Kolacja podana,
dzisiaj rybki mają,
szybciutko je zjadły
i już powracają.

Są już najedzone,
mają pełne brzuszki,
cichuteńko tupią
ich króciutkie nóżki.

Przodem idzie mama,
za nią dwoje dzieci,
a na samym końcu,
tata - tuptuś leci.

Bo przecież ich tata
to głowa rodziny,
pilnuje by dzieci
nie zabrał ktoś inny.

Są takie szczęśliwe,
mają pełne brzusie.
My bardzo kochamy
te nasze tuptusie.

dn.09.02.2009r.
autor - Jadwiga Urszula Szczęśniak
(z domu łabuńko)
(obrazek z internetu)

Życzenia Urodzinowe ( dla wnuczki babci Irenki)

Kiedyś torcik i życzenia
i zabawki i marzenia......

Teraz to by nie starczyło,

          dzisiaj wszystko się zmieniło...

Dzisiaj sala, przyjaciele
i zabawy, karuzele,
pyszne ciasta i obiady,
nie masz "kasy"? - nie dasz rady!

Dla Twej wnusi ślę życzenia,
niech spełniają się marzenia,
na jej buźce uśmiech gości,
szczęścia, zdrowia i radości!

Niech rodzice ją kochają,
niech się cieszą, że ją mają,
na motyla niech wyrasta
ta maleńka ich niewiasta!

Wiem, że babcia się Nią cieszy,
Jej z pomocą zawsze śpieszy,
robi swojej wnusi luli,
do serduszka swego tuli...

    dn.16.06.2011r.
autor - Jadwiga Urszula Szczęśniak